Asset Publisher
Łowiectwo
Łowiectwo harmonijnie łączy ochronę przyrody ojczystej z polowaniem. Jest to dziedzina życia społecznego, która od wieków posiada walory kulturotwórcze, wychowawcze, rekreacyjne oraz gospodarcze.
Łowiectwo, jako element ochrony środowiska przyrodniczego, oznacza ochronę zwierząt łownych (zwierzyny) i gospodarowanie ich zasobami w zgodzie z zasadami ekologii oraz racjonalnej gospodarki rolnej, leśnej i rybackiej, a jego celem jest ochrona, zachowanie różnorodności i gospodarowanie populacjami zwierząt łownych, ale również ochrona i kształtowanie środowiska przyrodniczego na rzecz poprawy warunków bytowania zwierzyny (Ustawa z dnia 13 października 1995 r. – Prawo Łowieckie).
Zwierzęta łowne są dobrem ogólnonarodowym i własnością Skarbu Państwa. Ustawa Prawo łowieckie narzuca niekomercyjny charakter łowiectwa, gdzie całość dziko żyjącej zwierzyny należy do Skarbu Państwa, a działalność myśliwych opiera się na społecznym zaangażowaniu członków Polskiego Związku Łowieckiego zrzeszonych w kołach łowieckich.
Nadleśnictwo Wipsowo przydzielone zostało do II Rejonu Hodowlanego „Wipsun”. Gospodarka łowiecka w Nadleśnictwie prowadzona jest w oparciu o aktualny wieloletni plan zagospodarowania łowieckiego zatwierdzony przez Dyrektora RDLP w Olsztynie. Nadleśnictwo prowadzi nadzór nad prowadzeniem gospodarki łowieckiej w 11 obwodach dzierżawionych przez 9 Kół Łowieckich.
Koła będące pod nadzorem Nadleśnictwa Wipsowo: Koło Łowieckie „Żubr” w Olsztynie, Koło Łowieckie „Bór” w Wipsowie, Wojskowe Koło Łowieckie „Rosomak” w Biskupcu”, Akademickie Koło Łowieckie „Darz Bór” w Olsztynie, Koło Łowieckie „Czajka” w Biskupcu, Koło Łowieckie „Wrzos” w Olsztynie, Koło Łowieckie „Głuszec” w Olsztynie, Koło Łowieckie im. Juliana Ejsmonda w Olsztynie oraz Koło Łowieckie ,,Odyniec'' w Mrągowie.
Na terenie Nadleśnictwa występują między innymi takie zwierzęta łowne jak: łoś, jeleń szlachetny, sarna, dzik, lis, borsuk, kuna leśna, kuna domowa, norka amerykańska, tchórz zwyczajny, zając szarak, kuropatwa, jarząbek.
Wśród zwierząt chronionych na terenie Nadleśnictwa spotkać można między innymi wilki oraz rysie.
resources-to-get
Asset Publisher
Asset Publisher
hodowla lasu
hodowla lasu
Podstawowym zadaniem hodowli lasu jest zachowanie i wzbogacanie lasów istniejących (odnawianie) oraz tworzenie nowych (zalesianie), z respektowaniem warunków przyrodniczych i procesów naturalnych.
Hodowla lasu korzysta z dorobku nauk przyrodniczych, m.in. klimatologii, gleboznawstwa, botaniki czy fizjologii roślin. W pracach hodowlanych leśnicy dążą do dostosowania składu gatunkowego lasu do siedliska. Dzięki temu las jest bardziej odporny na zagrożenia.
Las, jeśli nie powstał w sposób naturalny, jest sadzony przez leśników. Sadzonki hoduje się w szkółkach. Uprawy są poddawane zabiegom pielęgnacyjnym i ochronnym. Mają one stworzyć optymalne warunki wzrostu dla drzew najbardziej pożądanych w składzie gatunkowym rosnącego drzewostanu. Ostatnim elementem hodowli jest wycinka drzew dojrzałych, tak aby możliwe było odnowienie lasu, w sposób optymalny dla wymagań rosnących gatunków drzew.
W Nadleśnictwie Wipsowo odnowienia obejmują rocznie ok. 170 ha. Bierzemy także udział w programie zwiększenia lesistości poprzez sporządzanie planów zalesieniowych dla prywatnych właścicieli gruntów rolnych - z każdym rokiem zalesiają oni coraz większe tereny.
Odnowienia można podzielić na odnowienia sztuczne, czyli sadzenie sadzonek lub wysiewanie nasion przez człowieka, oraz odnowienia naturalne, czyli zjawisko samoistnego powstania młodego pokolenia drzew pod okapem drzewostanu lub w jego sąsiedztwie.
Odnowienia naturalne w lasach zagospodarowanych nie przebiegają zazwyczaj żywiołowo, lecz są kierowane przez człowieka. Prace polegają na spulchnieniu gleby pod okapem drzewostanu w roku, w którym spodziewany jest duży urodzaj nasion, oraz rozluźnieniu drzew, tak by do dnia lasu dochodziła odpowiednia ilość światła.
W Nadleśnictwie Wipsowo odnowienia obejmują rocznie ok. 170ha w tym naturalne ok. 20 ha.
Corocznie Nadleśnictwo Wipsowo pielęgnuje ok. 540 ha gleby w uprawach leśnych. Polega to na wykaszaniu chwastów wśród drzewek. Równocześnie wykonuje się cięcia pielęgnacyjne, które w zależności od wieku drzewostanu mają inny charakter i noszą inną nazwę: czyszczenia wczesne w okresie uprawy, czyszczenia późne w okresie młodnika, trzebieże wczesne w okresie dojrzewania drzewostanu oraz trzebieże późne w okresie dojrzałości drzewostanu.
Czyszczenia wczesne wykonujemy corocznie na obszarze 220 ha, czyszczenia późne - 250 ha.